“Op een gegeven moment werd het gewoon te koud om zonder schoenen rond te lopen.” Michiel’s teenschoenen stonken en waren kapot, dus ging hij op zoek naar een nieuw paar. Bij een weggeefbeurs kreeg hij een paar die al na een week uiteen vielen. Bovendien liep hij een tijd op krukken nadat hij zijn voet omsloeg. De zin om een deftig paar schoenen te vinden, was na deze tegenslagen volledig verdwenen, dus besloot Michiel zelf schoenen te maken. Hij nam de zolen van zijn uiteengevallen schoenen, maakte er gaten in en trok er touwen door. Het gevolg was niet mals: twee gigantische blaren. Hij kocht uiteindelijk toch zwarte pat schoenen, maar ook daar kreeg hij blaren van. Wat volgde was een eenvoudige conclusie: schoenen zijn z‘n ding niet meer. “Ik kijk steeds uit naar het moment dat het niet meer koud gaat zijn en geen schoenen meer hoef te dragen.”
Michiel houdt niet van medicijnen of cosmetica. De enige zaken die hij dagelijks gebruikt zijn zeep, tandpasta en lippenbalsem. “Dat laatste leerde ik gebruiken toen ik nog in de Verenigde Staten studeerde.” Tijdens het reizen bedacht hij meer manieren om zijn lichaam te onderhouden. “Gewoon gezond eten, daar probeer ik me aan te houden, al komt er zo nu en dan een zak chips of iets anders bij.”
Soms blijft er iets in zijn voetsteken. Michiel haalt het er dan uit en maakt zich er nadien zo weinig mogelijk druk om. “Verder heb ik nooit grote problemen gehad.” Hij let goed op waar hij precies wandelt, waar hij is en wat zijn limieten zijn. “Mensen kijken raar, maar dat hebben ze altijd al gedaan.”
Voor het slapengaan of tijdens het douchen wast hij zijn voeten. “Ik vind voeten properder dan schoenen.” Last van stinkvoeten heeft hij niet, maar wel van een zere voet die hij enkele maanden terug bezeerde. “Iedereen heeft wel klachten. Ik heb een zere knie sinds mijn elfde. Na een harde val met de fiets ging ik tennissen, hoewel Ik beter naar huis was gegaan.” Het kan even duren voor je verlost bent van een klacht, besluit Michiel.
Michiel fietst, roeit en wil ook nog lopen. Tijdens het fietsen draagt hij geen schoenen, tijdens het roeien wel. Als loper doet hij aan Barefoot Running, een loopstijl met weinig of geen steun en zool of zelfs zonder schoenen. Om te lopen heeft hij speciale schoenen, met amper een zool of steun, maar die je toch beschermen voor kleine steentjes en andere onaangename dingen.”Ik ben al begonnen met lopen maar ik zit met twee gigantische blaren.”
Het grootste probleem is niet de loopstijl, maar wel de plaats, waar je loopt, meent Michiel. Barefoot running kan op een looppiste of op plekken met veel gras en weinig steentjes. “Als je weet wat je doet, kan het geen groot probleem zijn.”
Als kind kreeg Michiel van zijn ouders te horen dat All Stars slecht zijn voor zijn voeten. “Ze bieden je geen steun”, zeiden zijn ouders. Maar zonder schoenen is er helemaal geen steun. Hoe sterker de kromming in je voet, hoe steviger je voeten, legt Michiel uit. “All Stars zijn dus geen probleem omwille van te weinig steun, maar omdat ik er enorme zweetvoeten van krijg.
Michiel studeerde twee jaar in de Verenigde Staten. Daar droeg hij nog schoenen en waren zijn wandelschoenen zijn favoriete paar. Vlak voor hij terug kwam naar België, waren ze spoorloos verdwenen en vond hij ze nooit meer terug. “Hoewel ik geen schoenen meer draag, mis ik ze.”
“Sommige mensen houden niet van voeten, maar ik denk dat dat komt omdat ze schoenen zo gewend zijn. Als niemand schoenen zou dragen, zou niemand iets tegen voeten hebben.”
© 2026 CHIPS StoryLab
.jpeg?auto=webp)
.jpeg?auto=webp)
.jpeg?auto=webp)
.jpeg?auto=webp)
.jpeg?auto=webp)
.jpeg?auto=webp)
.jpeg?auto=webp)
.jpeg?auto=webp)
.jpeg?auto=webp)